فکر

زندگیم پز شده از فکرای منفی شب و روز دارم با این خیالات و اوهام میجنگم خیلی سعی میکنم نرمال به نظر بیام ولی تو سرم انگار جنگه تو دلم انگار اشوبه همش فکر فکر فکر ! به همه چیز از کم اهمیت ترین تا مهم ترین! نمی دونم شاید اگا رو بیارم به نوشتن یا خط خطی کردن یه کم اروم تر شم یه کاغذ برمی دارم و خطوط راست می کشم ورق رو از هر جهت از این خطا پر می کنم و باز یه کاغذ دیگه ! ادم باید یاد بگیره فکرشو رو یه چیزی خالی کنه و کسی که ادمی رو برا درد دل نداره تنها راه چارش کاغذه!