عشق اول

وگرنه...
برای دیدنمان لحظه شماری میکردند
و برای لمسِ آغوشمان پیش قدم میشدند،
تنها نمیماندیم،
یادِ یک نفر خودمان را از یادمان نمیبرد،
بغض قورت نمیدادیم،
اشک هایمان دیده میشد،
دوستتدارمهایمان به گوششان میرسید
و سهممان میشد خواسته شدن...

فاطمه جوادی

پ.ن: من یکی که اصلا عشق نبودم هه